Sekmenin neden açık olduğunu söyle
Tarayıcında bir sürü sayfa açık ama başlayacağın yeri bulamıyorsun. İlk adım hepsini kapatmak olmak zorunda değil. Her sekme için tek cümle kur: Bunu şu iş için açık tutuyorum. Gerekçeyi bulabiliyorsan, o sayfanın hangi gruba ait olduğunu seçmek de kolaylaşır.
Şimdi kullandıklarını bir arada düşün. Daha sonra döneceğin bağlantıları ayrı bir yere kaydet. İşlevini tamamlayanları kapatabilirsin. Bunu bütün sekmelere uygulamak yorucu geliyorsa yalnızca beş tanesiyle başla. Küçük bir alan üzerinde denemek, kendi yöntemini bulmana fırsat verir.
Kaydettiğin bağlantıya bağlam ekle
Bir sayfayı sadece sonra okumak başlığıyla sakladığında, günler sonra neden kaydettiğini hatırlamayabilirsin. Kısa bir açıklama ekle: Sunum için renk örnekleri veya Karşılaştırılacak iki ürün. Böylece geri döndüğünde yalnızca adresi değil, yapmak istediğin işi de görürsün.
Tarayıcının yer işaretlerini, sekme gruplarını veya zaten kullandığın not aracını tercih edebilirsin. Bu düzeni kurmak için yeni bir uygulama bulman şart değil. Aynı iş için birkaç farklı yerde liste tutuyorsan hangisini gerçekten kullanacağına karar ver. Aradığın şeyi nerede bulacağını bilmek, listenin uzunluğundan daha kullanışlı olabilir.
Kapatırken içeriği kontrol et
Sekme kapatmadan önce kaydedilmemiş metin, tamamlanmamış form veya süren bir işlem bulunup bulunmadığına bak. Gerekli içeriği kaydetmeden yalnızca bağlantıyı saklamak yeterli olmayabilir. Özellikle çalışma araçlarında, yaptığın değişikliğin gerçekten kaydedildiğini kontrol et.
Bir araştırma çok sayıda kaynak gerektiriyorsa onları açık tutman normaldir. Hedef tek sekmeye inmek değil, ihtiyacın olanları ayırabilmektir. İş değiştirirken kısa bir kapanış turu yap: Bitmiş sayfayı kaldır, devam edecek işi görünür bırak, gelecekte lazım olanı anlamlı bir başlıkla sakla. Sonraki başlangıcın neresi olduğunu böylece bilirsin.